

Ping. Daar kreeg ik een bericht op mijn smartphone. Het was afkomstig van mijn destijds (in 2016) nog vriend en later ook compagnon Bert die mij attendeerde op een prachtig schilderij dat via marktplaats werd aangeboden. Ik zat op dat moment in een seminar dat over AI ging. Omdat ik als bankier had geleerd dat tijd geld is, keek ik direct en een beetje stiekem op mijn smartphone naar de betreffende advertentie. “Bosgezicht van Jo Koster” stond er met nog wat andere details. Beschrijvingen op Marktplaats zijn doorgaans summier en niet altijd even logisch. Dat fotograferen een vak is, zie je ook vaak aan de foto’s bij advertenties. De aanbieder leek in Amsterdam te wonen niet ver van mijn eigen huis vandaan.
Ik zocht direct contact met de adverteerder en vroeg of ik het schilderij met korenschoven mocht komen bekijken. Omdat Marktplaats toch een soort van het Wilde Westen is, weet je vaak niet waar je aan toe bent. Hoe snel reageert de adverteerder ? Is dat een bourgeois persoon uit Aerdenhout of een net uit de EBI ontslagen proleet uit Amsterdam-Noord ? Zullen er veel gegadigden zijn ? Jo Koster (1868-1944) is namelijk een van de betere vrouwelijke kunstenaars (of zeg je tegenwoordig kunstenares ?) uit de afgelopen eeuw. Ze is zeer gezocht bij diverse liefhebbers en er zouden zomaar veel kapers op de kust kunnen zijn.
Zo’n interessante advertentie op Marktplaats kom je niet heel vaak tegen. Meestal is het toch echt van het niveau “zigeunermeisje met traan” dat je op Marktplaats aantreft. Als er dan een keer zoiets staat, ben ik direct in alle staten. Hoe irrationeel ook. Het seminar waar ik was zou monetair gezien voor mij veel interessanter kunnen zijn dan zo’n schilderij. En toch sloeg ik er direct op aan en kon ik aan weinig anders meer denken. Adrenaline. Het voelt als een soort van wedstrijd en ik word er zeer competitief van. Ze zeggen de jacht is mooier dan de vangst en dat is helaas deels op waarheid berust.
Gelukkig kwam na enkele uren een berichtje terug dat ik welkom was het schilderij te komen kijken. Er was nu tenminste een normale dialoog en dat stemt altijd hoopvol. Ik heb ooit bij een Duits bedrijf gewerkt en daar zei men over klantcontact dat het belangrijk is “am Ball zu bleiben”.
Een dag later ging ik het schilderij bewonderen. De aanbieder, een stel van rond de 40 met een jong kind, woonde inderdaad niet ver van mij vandaan in een iets meer volkse buurt. Op de witte lederen bank lag mevrouw onder een deken. Ik begreep al snel dat deze ernstig ziek was. Haar gezicht, dat vanwege de Prednison iets dikker was, herkende ik toch. Ze was kassière bij onze lokale supermarkt. Hoe groot is de kans dat een adverteerder op Marktplaats zo dicht bij je woont ? Dit was voorbestemd door de goden.

Jo Koster: Korenschoven
Het schilderij hadden ze letterlijk op zolder gevonden en ze hadden geen idee wie de kunstenaar was. Ze hadden het aan een kennis met antiekwinkel gevraagd die had aangegeven dat het wel wat waard kon zijn. Het was overigens vrij zwart van het vuil. Vroeger werd er nog heel veel in huis gerookt en het teer lag dik op het schilderij. Toch gebeurt er altijd iets magisch als je een goed kunstwerk aanschouwt. Je ziet in een fractie van een seconde of het top of flop is. Of het nu vuil is, beschadigd of wat dan ook. Een goed kunstwerk kan zich niet verbergen.
Kortom, ik moest en zou dit schilderij hebben. Dan begint het onderhandelen. Extra uitdaging daarbij was dat de verkoper zelf geen echt idee had. Je kunt soms beter met een professional onderhandelen zoals je in het TV-programma "van onschatbare waarde" ziet. Wel zou men de opbrengst gebruiken voor een nieuwe behandeling voor mevrouw. Dat legt wel een extra druk op de onderhandeling want je wilt jezelf graag kunnen blijven aankijken in de spiegel.
Ik merkte dat de verkopers ook vanwege hun gebrek aan kennis van kunst, lichtelijk wantrouwig waren en daardoor defensief. Het was dus zaak dat ik volkomen rust uitstraalde en zelfs een beetje een laissez faire houding tentoonspreidde. Playing hard to get heet dat in dating terminologie. Zo van: “het is inderdaad best wel een mooi schilderij, ik denk dat ik jullie wel wil helpen door het te kopen van jullie maar dat hoeft niet direct”. Men kwam zelf niet met een vraagprijs en daarop heb ik een goed bod gedaan. Ook de medische behandeling in gedachten hebbende. Je wilt dan niet te laag bieden. Het zou zeer vervelend zijn als men later hoort dat het schilderij veel meer waard was dan ze van mij gekregen hebben. Gelukkig is mijn adagium dat echt goede schilderijen zoals deze, zelden te duur zijn.
Ik gaf aan dat ze er maar een nachtje over moesten slapen en mijn bod dan konden aannemen of niet. Dit laatste gebeurde een dag later. Gelukkig kwamen er geen nieuwe kapers op de kust. Zeker als je wat hogere bedragen biedt, hebben de meeste Marktplaats cowboys geen schijn van kans meer.
Ik haalde het schilderij een dag later op, liet het vakkundig schoonmaken (verwijderen van het teer) en koos een prachtige bladgouden Gehring lijst uit. Het werk was in zijn oude luister hersteld.
Enkele jaren later midden in de Corona periode, werd ik uit het niets door Stedelijk Museum Kampen benaderd. Zij wilden het werk met hulp van vrienden van het museum bemachtigen. Aldus geschiedde. Het krantenbericht luidde als volgt: “Het Stedelijk Museum in Kampen heeft het schilderij Korenschoven van Jo Koster in bezit gekregen. Het is het tweede doek van de in Kampen geboren kunstenares dat het museum in korte tijd verworven heeft. Het museum toont de twee schilderijen en een ingekleurde tekening van Koster, samen met twee werken van tijdgenoot Lucie van Dam van Isselt in The Gallery.”

Jo Koster in museum Kampen
Midden in deze gekke Corona periode ging ik het werk afleveren bij het museum dat gesloten was voor publiek. Ik werd als eregast onthaald en kreeg een privé rondleiding door dit schitterende museum dat ook veel als trouwlocatie wordt gebruikt. En Kampen zelf is natuurlijk ook een juweel van een Hanzestad. Wat mij betreft ook een Hansstad want een stad van de handel, goede sigaren en eigen ambachtelijke biermerken. Wat wil een mens nog meer. Het vervulde mij al met al met trots dat de marktplaats vondst een culturele aanwinst werd voor Kampen. En als mooie bijvangst dat het geld voor het schilderij hopelijk goed gebruikt is voor de medische behandeling.
U ziet: De kunst is eeuwig. De avonturen van de kunsthandelaar gelukkig ook.
Aanbevolen kunststof

De Realistenhans bayensIsaac IsraëlsRik Wouters
Kunst in contextHans Bayens – Amsterdams postimpressionist
Robert Didden1 maand geleden

Groninger museumJan AltinkJohan DijkstraGroninger ploeg
Kunst in contextJohan Dijkstra – Verbeelding van het Gronings landschap
Robert Didden1 dag geleden

Geer van VeldePiet MogetAbstract expressionismeBraquePeggy Guggenheim
Kunst in contextGeer van Velde – lange weg naar erkenning
Robert Didden1 maand geleden
