Hans Bayens

Hans Bayens werd in 1924 geboren in het Belgische Hastière-Lavaux uit Nederlandse ouders. Hij studeerde aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen en werkte vervolgens enige tijd in Parijs. In 1952 vestigde hij zich in Amsterdam, waar hij tot zijn overlijden in 2003 woonde en werkte. Bayens was schilder, tekenaar en beeldhouwer. Als schilder bleef hij zijn leven lang trouw aan de figuratieve kunst, met een sterke voorkeur voor portretten, figuren, naakten, interieurs en landschappen. Zijn schilderijen kenmerken zich door een losse, trefzekere penseelvoering, een warm en genuanceerd kleurgebruik en een grote gevoeligheid voor licht en atmosfeer. In zijn werk zijn invloeden herkenbaar van onder anderen Degas, Vuillard en Rik Wouters. Naast zijn schilderkunst verwierf Bayens bekendheid als beeldhouwer. In Amsterdam zijn onder meer zijn monumenten voor Multatuli, Theo Thijssen en Nescio te vinden. Bayens behoort tot de Nederlandse kunstenaars die, ondanks de opkomst van abstracte kunst in de naoorlogse periode, bewust de figuratieve traditie voortzetten. Zijn werk wordt gekenmerkt door een directe en persoonlijke benadering van de zichtbare werkelijkheid, waarbij vooral de mens een centrale plaats inneemt.