Kees Maks

Cornelis Johannes “Kees” Maks was een Nederlandse kunstschilder,die behoort tot de generatie kunstenaars die rond 1900 de Nederlandse schilderkunst een moderner karakter gaven. Maks studeerde een tijd aan de Rijksakademie in Amsterdam en werd daarna leerling van de bekende kunstenaar George Hendrik Breitner. Zijn werk viel op door een levendige stijl en een voorkeur voor elegante, mondaine onderwerpen. Hij exposeerde internationaal, onder andere in Parijs (Salon d’Automne) en bij de München Secession. Vooral in de periode tussen de twee wereldoorlogen was hij populair. Zijn schilderijen tonen vaak het moderne stadsleven: circusacts, dansende paren, feestelijke tuinscènes en het uitgaansleven. Stilistisch werkte Maks figuratief, met heldere kleuren en vereenvoudigde vormen. Daarmee sloot hij aan bij de beweging die bekendstaat als retour à l’ordre: een terugkeer naar herkenbare figuren na de experimentele avant-garde. Samen met kunstenaars als Kees van Dongen en Jan Sluijters werd hij gewaardeerd om zijn moderne uitstraling. Vandaag wordt Kees Maks gezien als een belangrijke vertegenwoordiger van de Nederlandse moderne kunst van het begin van de 20e eeuw, vooral vanwege zijn kleurrijke, elegante schilderijen en zijn blik op het moderne leven.