Carl Fahringer

Carl Fahringer was een Oostenrijkse schilder, illustrator en academisch docent. Hij ontwikkelde zich tot een veelzijdig kunstenaar met een bijzonder breed oeuvre, waarin dieren, landschappen, stadsgezichten, portretten en scènes uit zijn vele reizen een belangrijke plaats innemen. Fahringer begon zijn kunstopleiding in 1892 aan de "Akademie der bildenden Künste in Wenen", de Weense Academie voor Schone Kunsten. Hier kreeg hij onder meer les van Sigmund l’Allemand, Christian Griepenkerl en August Eisenmenger. In 1898 verhuisde hij naar München om zijn opleiding voort te zetten bij de schilder Carl Marr. Deze academische achtergrond legde de basis voor zijn grote technische vaardigheid en zijn vermogen om uiteenlopende onderwerpen overtuigend weer te geven. In 1904 trouwde Carl Fahringer met Rosina Strobl, met wie hij een zoon kreeg. In de jaren daarna begon hij veel te reizen. Italië, de Balkan, Turkije en Egypte behoorden tot de landen die hij bezocht. Tijdens deze reizen vond hij een voortdurende bron van inspiratie in het dagelijks leven en de mensen, dieren en landschappen die hij onderweg ontmoette. Hij schilderde onder meer straatscènes, markttaferelen, portretten en dieren. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog meldde Fahringer zich als vrijwilliger aan bij het Oostenrijks-Hongaarse leger. Hij diende aan verschillende fronten, waaronder in Italië en Galicië. In 1915 werd hij aangesteld als oorlogsschilder. De ervaringen uit deze periode vormden een bijzondere episode in zijn kunstenaarschap en leverden een visueel verslag op van een tijd die Europa ingrijpend zou veranderen. Na de Eerste Wereldoorlog hervatte Fahringer zijn reizen. Nederland kreeg daarbij een belangrijke plaats in zijn leven en werk. Hij verbleef en schilderde onder andere in Hoorn en Delft, waar vooral straatbeelden en marktscènes zijn aandacht trokken. De sfeer van het Nederlandse stadsleven, de architectuur en de dagelijkse bedrijvigheid boden hem talrijke motieven. Vanuit Nederland reisde Carl Fahringer meerdere malen naar Nederlands-Indië. Hij werkte onder andere op Java en Bali, waar hij opnieuw werd geïnspireerd door een voor hem geheel andere wereld van mensen, natuur, dieren en gebruiken. De reizen naar Indonesië verrijkten zijn oeuvre met onderwerpen en indrukken die sterk afweken van zijn Europese werk. Juist deze combinatie van Europese stadsgezichten en landschappen met scènes uit Azië maakt zijn oeuvre bijzonder veelzijdig. Naast zijn werk als schilder was Fahringer actief als illustrator. Hij verzorgde illustraties voor verschillende publicaties, waaronder verhalen van Hedwig von Lepl-Gnitz. Een voorbeeld hiervan is het boek Märchenzauber. Ook in zijn illustratieve werk komt zijn grote tekenvaardigheid en gevoel voor detail duidelijk naar voren. In maart 1929 werd Carl Fahringer benoemd tot professor aan de Weense Academie voor Schone Kunsten. Tot 1945 gaf hij daar onderwijs in onder meer dieren- en landschapsschilderkunst. Dieren vormden gedurende zijn gehele carrière een belangrijk onderwerp. Hij observeerde en schilderde ze onder andere in de beroemde Weense dierentuin Tiergarten Schönbrunn. Zijn dierenschilderijen kenmerken zich door een nauwkeurige observatie, maar tegelijkertijd door een levendige en spontane schilderwijze. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Fahringer opnieuw ingezet als oorlogskunstenaar en oorlogscorrespondent, ditmaal in Griekenland. Na de oorlog verloor hij zijn positie aan de academie. Toch bleef zijn omvangrijke en gevarieerde oeuvre een getuigenis van een kunstenaarsleven dat zich uitstrekte over verschillende landen, culturen en historische perioden. Carl Fahringer overleed in 1952 in Wenen, op 78-jarige leeftijd. Zijn werk wordt gewaardeerd om zijn technische kwaliteit, grote veelzijdigheid en internationale karakter. Van Oostenrijkse landschappen en Nederlandse stadsgezichten tot dieren, markttaferelen en scènes uit Java en Bali: Fahringer wist steeds opnieuw zijn omgeving met een scherp oog voor detail, sfeer en karakter vast te leggen. Voor verzamelaars van Oostenrijkse schilderkunst, dierenkunst, oriëntalistische schilderkunst en kunst uit Nederlands-Indië vormt het werk van Carl Fahringer een bijzonder interessant onderdeel van de Europese schilderkunst uit de eerste helft van de twintigste eeuw.