Jan Harm Weijns

Jan Harm Weijns was een Nederlands schilder, tekenaar en academiedocent. Weijns kreeg zijn eerste tekenonderwijs aan de stadstekenschool in Zwolle bij Jan Derk Huibers en studeerde van 1881 tot 1885 aan de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers in Amsterdam, waar hij zijn MO-akte tekenen behaalde. Na zijn opleiding werkte hij korte tijd in Zwolle en was hij vanaf 1886 tekenleraar in Enschede. In 1892 werd hij benoemd tot leraar aan de HBS in Rotterdam en vanaf 1895 gaf hij ook les aan de Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen in die stad. Als kunstenaar schilderde en tekende Weijns landschappen, portretten, interieurs en stillevens en was hij actief in diverse kunstenaarsverenigingen zoals Arti et Amicitiae, Sint Lucas, de Pulchri Studio en de Rotterdamsche Kunstenaars-Sociëteit. Hij exposeerde meerdere malen, onder meer met de groep “De Rotterdamsche Tien”, en won zilvermedailles voor zijn werk in Amsterdam (1912) en San Francisco (1916). In 1925 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn verdiensten in de kunst en het onderwijs. Weijns wordt gezien als een vertegenwoordiger van de Nederlandse schilderkunst rond het begin van de 20e eeuw, en zijn werk maakt deel uit van collecties zoals die van het Museum Boijmans Van Beuningen.