Willy Boers
Abstracte compositie, 1955
Over het schilderij
In deze expressieve gouache uit 1955 brengt Willy Boers een dynamisch spel van kleur, lijn en vorm tot stand. Organische en geometrische elementen vloeien samen in een ritmische compositie, waarin krachtige zwarte contouren contrasteren met levendige kleurpartijen van rood, groen, geel, roze en grijs. De pasteuze verfbehandeling en de ogenschijnlijk spontane penseelvoering geven het werk een bijzondere levendigheid. Boers behoort tot de belangrijke vernieuwers van de Nederlandse naoorlogse abstracte kunst. Als medeoprichter van de kunstenaarsgroepen Vrij Beelden en Creatie speelde hij een actieve rol in de ontwikkeling van een nieuwe, experimentele beeldtaal. In deze gouache komt zijn zoektocht naar een autonome ordening van kleur en vorm overtuigend tot uitdrukking. Het resultaat is een levendige, uitgebalanceerde compositie waarin spontaniteit en structuur elkaar ontmoeten.
Over de kunstenaar
Willy Herman Friederich Boers was een invloedrijke Nederlandse schilder, tekenaar, beeldhouwer en exponent van de naoorlogse abstracte kunst in Nederland. Boers begon zijn loopbaan als restaurateur van schilderijen, maar ontwikkelde zich al snel tot een autodidactisch kunstenaar. In de jaren dertig werkte hij vooral figuratief met portretten, landschappen en stillevens, maar na de Tweede Wereldoorlog maakte hij een radicale overstap naar volledige abstractie, met duidelijke invloeden van kunstenaars als Wassily Kandinsky gekregen tijdens zijn verblijf in Parijs. In 1946 was hij mede‑oprichter van de groep Vrij Beelden — samen met onder anderen Ger Gerrits, Willem van Hussem, Piet Ouborg en Jan Roëde (die experimenteerde met abstracte en experimentele beeldtaal en regelmatig exposeerde in het Stedelijk Museum in Amsterdam). Later, in 1950, richtte Boers samen met o.a. Eugène Brands en Anton Rooskens de vereniging "Creatie" op, die zich richtte op "absolute kunst", volledig toegelegd op abstracte schilderkunst. Boers’ werk uit de jaren vijftig en zestig kenmerkt zich door abstracte composities met een krachtige vorm- en kleurbehandeling, en rond 1970 experimenteerde hij ook met geometrische abstractie en collages. Hij schreef daarnaast talrijke artikelen over abstracte kunst, waarmee hij een belangrijke stem was in de theoretische discussie rond moderne kunst in Nederland. Zijn werk is opgenomen in museale collecties in Nederland, waaronder onder meer het Rijksmuseum Amsterdam en het Cobra Museum voor Moderne Kunst.
