Dit zonnige mediterrane landschap van Jo Koster van Hattem (1868–1944) werd in 1937 geschilderd tijdens een van haar reizen door Zuid-Europa. Het werk ademt de sfeer van de Provence: een karakteristieke mas, d.w.z. een eenvoudige, wit gepleisterde boerenwoning met lage bijgebouwen en rode dakpannen, ligt in het groene landschap aan de voet van een indrukwekkend bergmassief. De voorstelling is waarschijnlijk te situeren in de omgeving van Aix-en-Provence. Koster benadert het landschap niet op een strikt naturalistische manier. De bergen zijn opgebouwd uit een rijk palet van roze, lila, blauwgroene en okerkleurige toetsen, terwijl de voorgrond bestaat uit een levendig mozaïek van korte, ritmische penseelstreken. Het licht wordt daardoor niet zozeer weergegeven als wel in kleur ontleed. Juist daarin is de invloed van het neo-impressionisme herkenbaar. Koster maakt gebruik van een karakteristieke streepjes- en stippeltechniek, waarbij afzonderlijke kleurtoetsen naast elkaar worden geplaatst en zich in het oog van de beschouwer tot een helder en vibrerend geheel verenigen. Het schilderij is daarmee een mooi voorbeeld van Koster's persoonlijke ontwikkeling binnen het Nederlandse neo-impressionisme. Zij combineert de vernieuwende kleur- en schildertechniek die zij in haar vroege jaren leerde kennen met een veel vrijere en persoonlijkere observatie van het landschap. De stevige penseelvoering en de heldere, soms bijna juweelachtige kleuren geven het Provençaalse landschap een bijzondere intensiteit en zonnigheid. Opvallend is bovendien de authentieke houten lijst, die volgens de overlevering nog uit het bezit van de kunstenares zelf afkomstig is. Daarmee vormt de lijst meer dan alleen een omlijsting: zij maakt deel uit van de geschiedenis van het schilderij. Het werk bleef vervolgens in Frankrijk en kon daar door Bruning Heintz worden aangekocht, waarmee een bijzondere lijn is ontstaan van de kunstenares, via Frankrijk, naar de huidige collectie.