Paul Overhaus
De Dijk
Over het schilderij
De Dijk is een karakteristiek en poëtisch schilderij van de Nederlandse kunstenaar Paul Overhaus, waarin zijn diepe fascinatie voor zee, lucht en landschap duidelijk tot uitdrukking komt. Vanaf het einde van de jaren zestig speelt de zee een centrale rol in zijn werk, een thema dat bepalend zou blijven voor zijn gehele oeuvre. Overhaus verwoordde dit zelf treffend: “De fascinatie voor de zee, het wad, de duinen en wolkenluchten vormt de basis voor de vormentaal van al mijn werk.” In De Dijk zien we een abstracte interpretatie van het kustlandschap, waarbij water, lucht en land samensmelten tot een harmonieuze compositie van zachte lijnen en heldere kleurvlakken. De lage horizon, zo kenmerkend voor Overhaus, zorgt ervoor dat het schilderij aanvoelt als een uitgestrekt luchtlandschap, waarin ruimte, beweging en atmosfeer centraal staan. De dijk fungeert niet alleen als landschappelijk element, maar ook als ritmische structuur die het beeld samenbindt. Het werk is uitgevoerd in de stijl die Overhaus bekend maakte: monumentale analyses van natuur en ruimte, vaak gerealiseerd in pastels, aquarellen en gouaches. Kleuren als blauw, groen en zachte aardetinten roepen de sfeer op van zee, wolken en land, zonder letterlijk te worden. Hierdoor krijgt het schilderij een tijdloos en contemplatief karakter. De Dijk is een krachtig voorbeeld van moderne Nederlandse abstracte landschapskunst en past uitstekend binnen interieurs waar rust, ruimte en verfijning centraal staan. Het schilderij spreekt zowel liefhebbers van abstracte kunst als verzamelaars van werken geïnspireerd door het Nederlandse kustlandschap aan.
Over de kunstenaar
Paul Overhaus (Amsterdam 1935) studeerde aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten te Amsterdam en aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen. Van 1968 tot 1987 was hij Lector aan de Rijksakademie te Amsterdam. Zijn omvangrijke oeuvre omvat schilderijen, pastels, gouaches, tekeningen en houtsneden, met als voornaamste thema’s: portret en landschap. Paul Overhaus denkt in grote vlakken die soms zijn gevat in contouren. Vormen en restvomen zoeken in een spannend spel naar evenwicht en passen als een legpuzzel in elkaar. Abstractie en symboliek werken, uitgedrukt in een breed gebaar, aan de inhoudelijke expressie van een groot natuurgebeuren. Zelf zei hij: “De schoonheid van dit land is de grote horizontaliteit, de monumentaliteit, het opgeruimde en vooral het voorname.” En over zijn kennismaking et de zee, zei hij het volgende: “‘Er zijn dingen die je altijd bijblijven. Die je niet eens kunt vergeten. In het najaar van ’45, zo’n half jaar na de oorlog, nam mijn vader mij mee naar het strand. Daar was ik nog nooit geweest en dat moment zal me altijd bijblijven. Na dat laatste duin ineens die zee voor je. Die spanning, dat ongelofelijke gevoel van weidsheid. Die zee die geen moment hetzelfde is, in een mini-seconde telkens weer anders wordt.“
