Anthony Pieter Schotel
Gezicht op Saint-Malo 1936
Over het schilderij
In dit schilderij uit de periode 1932-1936 vangt Anthonie Pieter Schotel een verstild moment aan de waterkant van Saint-Malo. Rechts rijst een robuuste bakstenen toren op uit het zachte licht, warm getint in oker- en roestkleuren. Aan de voet ervan ligt het kalme water, waarin enkele kleine bootjes rustig dobberen. Hun donkere vormen spiegelen subtiel in het zilverig-blauwe oppervlak. Op de achtergrond gloeit de lage kustlijn in een waas van goud en pastel, terwijl de lucht zacht overvloeit van blauw naar grijs en violet. Het licht is diffuus en teder, alsof de tijd even stil staat. In de fijn opgebouwde kleurtoetsen en de serene sfeer klinkt een verwantschap door met het werk van Georges Seurat. Maar Schotel blijft poëtischer en losser in zijn benadering. Het geheel ademt rust, ruimte en een bijna meditatieve stilte: een ingetogen ode aan licht, water en tijd.
Over de kunstenaar
Anthonie Pieter Schotel wilde van jongs af aan schilder worden. Op 25-jarige leeftijd huurde hij een atelier aan de Bomkade in Dordrecht. In 1926 verhuisde hij naar Volendam en van 1929 tot zijn dood in 1958 woonde hij in Laren. Hij was een afstammeling van de bekende zeeschilder Johannes Christiaan Schotel, en schilderde vooral het water en schepen. Hij had een voorliefde voor de botters op de Zuiderzee, maar na de aanleg van de Afsluitdijk werkte hij ook in Zeeland en Rotterdam. Zijn watergezichten zijn opgezet in tere, grijze tonen met door gefilterd licht vervaagde vormen. Hij maakte ook stadsgezichten en stillevens. In 1923, 1924 en 1936 reisde hij naar Frankrijk, naar Normandië, Bretagne en de Rivièra en tenslotte naar Parijs, waar kleurige stadsgezichten tot stand kwamen. Werk van A.P. Schotel is opgenomen in de vaste collectie van o.a. het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen en het Dordrechts museum.
