Jan Schoonhoven
Geprägte Strukturen (M I–VIII) (1972)



Over het schilderij
Geprägte Strukturen (M I–VIII) (1972) van Jan Schoonhoven is een serie van acht reliëfdrukken waarin de kunstenaar zijn kenmerkende, minimalistische vormentaal verkent. Elk werk (59 × 49,7 cm) toont subtiele, geometrische structuren die spelen met licht en schaduw, waardoor een verstilde, bijna architectonische ritmiek ontstaat. Schoonhoven benadrukt met deze werken de schoonheid van herhaling, eenvoud en materiaal, waarbij de reliëfstructuren een tastbare dimensie toevoegen aan het ogenschijnlijk sobere oppervlak. Jan Schoonhoven geldt als dé Delftse meester van de twintigste eeuw. Met zijn unieke beeldtaal heeft hij generaties kunstenaars beïnvloed. Als lid van de Nul-groep (gelieerd aan de internationale ZERO-beweging) behoort hij in de jaren zestig tot de Europese avant-garde en wordt hij al bij leven internationaal geroemd en geprezen. Vanaf het eind van de jaren vijftig ontwikkelt hij met zijn monochroom-witte reliëfs van papier en karton een volstrekt eigen beeldtaal. Schoonhoven ‘speelt’ met licht, net als die andere beroemde Delftse kunstenaar, de schilder, Johannes Vermeer (1632-1675). De serie uit 1972 die wij presenteren maakt deel uit van een oplage van 120 + 35 AP-exemplaren (deze 35 exemplaren zijn artist’s proofs of epreuve d'artiste), en elk blad is gesigneerd en gedateerd rechtsonder en genummerd linksonder. Onze serie is nummer 18/35. Alle signaturen op de doos, het voorblad en elke structuur zijn met de hand aangebracht door Jan Schoonhoven. Onze serie zit in de originele kartonnen verpakking. Ieder van de bladen is in uitstekende conditie.
Over de kunstenaar
Jan Schoonhoven was een Nederlandse kunstenaar, vooral bekend om zijn minimalistische, witte reliëfs. Hij werd geboren en werkte vrijwel zijn hele leven in Delft, waar hij een groot deel van zijn carrière combineerde met een baan als ambtenaar bij de PTT. Schoonhoven was een belangrijk lid van de Nul-beweging, een internationale stroming uit de jaren 50 en 60 die streefde naar objectiviteit, herhaling en het vermijden van persoonlijke expressie. Zijn werk sluit aan bij kunstenaars die zochten naar rust, orde en structuur na de chaos van de Tweede Wereldoorlog. Zijn kunst bestaat voornamelijk uit seriële reliëfs van papier-maché, karton en hout, vaak volledig wit geschilderd. Door herhaling van eenvoudige vormen zoals vierkanten, rasters en lijnen, ontstaat een subtiel spel van licht en schaduw. Hoewel zijn werk op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, zit er een grote precisie en toewijding in het maakproces. Vandaag de dag wordt Schoonhoven gezien als een van de belangrijkste Nederlandse naoorlogse kunstenaars. Zijn werk is te vinden in toonaangevende musea en blijft invloedrijk binnen de minimalistische en conceptuele kunst.
